Didology

Vrede

Een reactie plaatsen

Hoi iedereen,

Het zijn onrustige tijden. Het kan dan ook geen kwaad om eens stil te staan bij de vrede waarin wij leven. Muzikanten zijn zich vaak bewust van vrede en dragen de boodschap van vrede via het vredesteken geregeld uit.

512px-Peace_symbol.svg

Waarom ziet het vredesteken er uit zoals het er uit ziet? Het vredesteken werd in 1958 ontworpen door Gerald Holtom, een Britse ontwerper en kunstenaar. Hij deed dit in opdracht van de vredesbeweging die een campagne voerde voor ontwapening van kernwapens.  Het symbool is afgeleid van de “Semaphore Flag Signalling System”. De verticale streep is “D” voor “Disarmament” en de twee schuine strepen naar beide zijden zijn “N” voor “Nuclear”, “U” voor “Unilateral.”

In de muziek kom je het vredesteken dus ook tegen. Het gebeurt op een kleine manier, maar ook met grote gebaren. De Britse band Portishead stond vorig jaar op het fameuze Glastonbury festival en speelden daar een weergaloze versie van hun nummer Machine Gun. De muziek is niet gezellig (wel erg mooi vind ik) en de beelden vertellen een boodschap. Tegen het einde van het nummer komt alles samen. Kijk hier maar naar de beelden.

Portishead

Fijn weekeinde!

Ciao,

Dido

 

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Uitmelksyndroom

Hoi iedereen,

Mijn goede vriend Pim heeft er een prachtig woord voor, namelijk uitmelksyndroom. Waar heeft Pim het nu over? Nou over dit…

Immersion-box

Dit is de Immersion boxset van het fameuze album The Dark Side Of The Moon van Pink Floyd uit 1973 (45 miljoen exemplaren verkocht). In 2011 werd het album opnieuw uitgebracht door de platenmaatschappij EMI en in een nieuw jasje. Dit jasje hield het navolgende in.

Op de eerste disc (een cd) staat een in 2011 geremasterde versie van de plaat en op de tweede disc (cd) prijkt een live-versie van de plaat uit 1974 (onuitgebracht en geremasterd). De derde disc is een dvd die enkel audio bevat en bestaat uit de 5.1 Surround Mix (uit 2003) in een hogere en een lagere resolutie (dat is dus twee keer dezelfde mix…), verder de geremasterde mix die ook op de eerste cd staat en de quadrofonische mix uit 1973 (ook in twee resoluties). Voor wie de tel kwijt is: op deze dvd staat dus vijf keer dezelfde plaat. Disc 4 is ook een dvd, maar nu met beeldmateriaal. Daarop de films die gebruikt werden bij concerten in die tijd, een paar live-opnamen en verder een documentaire. De vijfde disc is er dan weer een Blu-ray-geval met opnieuw de 5.1 Surround Mix (die we dus al twee keer gehad hebben), de originele stereomix uit 1973 en hetzelfde visueel materiaal als op disc 4… Op de laatste disc (de derde cd) staan dan de zaken die de echte die-hard fans misschien missen: een vroege onuitgegeven albummix door Alan Parsons die echt afwijkt van de latere versie, een aantal onuitgebrachte live-versies van songs en een paar demo’s waaronder de oerversie van ‘Money’ door Roger Waters. Om het pakket te vervolledigen is er ook nog visueel materiaal waaronder de schetsen en ontwerpen van hoesontwerper Storm Thorgerson, een fotoboek door Jill Furmanovsky, replica’s van tickets en backstage passen enz…

box_davidbowie-stationtostation-boxset

Pim noemt dit dus het uitmelksyndroom. Anderen noemen het oude wijn in nieuwe zakken. Wat een cadeau lijkt, is niets anders dan een marketing truc of de stuiptrekkingen van een industrie.

Fijn weekeinde!

Groeten,

Dido

P.S. De boxen zijn wel erg mooi verpakt. Nog een afbeelding dan om het af te leren 😉

box_bandontherun

 


Een reactie plaatsen

You can’t do that on the stage anymore

Hoi iedereen,

Frank Zappa heeft ooit een serie platen uitgebracht met deze geweldige titel. Het draagt de lading helemaal en laat zien dat live muziek een geweldige muziekvorm is. Ik ga dan ook graag naar concerten. Graag? Heel graag! 🙂

Naar het komende half jaar kijk ik erg uit. Diverse concerten staan in mijn agenda. Hieronder volgt mijn (voorlopige) lijstje.

– North Sea Jazz, 11-13 juli, Ahoy’, Rotterdam

– Daryll-Ann, 18 juli, Stevenskerk, Nijmegen

– Gelderse muziekzomer, Low End Hifi, 13 augustus, Honigfabriek, Nijmegen

– Charles Bradley, 7 september, BRUIS festival, Maastricht

– Robert Ellis, 10 september, Merleyn, Nijmegen

Kaartjes

– Strand of Oaks, 8 oktober, Merleyn, Nijmegen

– Eefje de Visser, 25 oktober, De Lindenberg, Nijmegen

– Fink, 31 oktober, Muziekgieterij, Maastricht

– Trijntje Oosterhuis & Clayton Hamilton Jazz Orchestra, 9 november, De Doelen, Rotterdam

– Gelders Orkest (Moessorgsky, Sjostakovitsj, Tsjaikovski), 15 november, Vereeniging, Nijmegen

– Lamb, 23 november, Doornroosje, Nijmegen

Een heerlijke brede muzikale selectie. Doe ik ook nog wat anders? Ja hoor. Ik ga ook nog op vakantie naar Umbrië!

Fijn weekeinde,

Dido

P.S. Als iemand nog een leuk concert weet… 😉


1 reactie

Walk this way

Hoi iedereen,

Veel mensen zijn helemaal bezig met het wereldkampioenschap voetbal. Ik blijf toch ook bij de muziek. Vandaag heb ik het kort over muziek en mode. De Zweedse modeketen H&M zit soms in mijn muzikale vaarweg. En dit tot mijn stomme verbazing.

RUN DMC

Al een paar keer zag ik jonge hippe meisjes lopen met een t-shirt van de legendarische hiphopgroep Run DMC. De groep was populair en actief lang voordat deze hippe meisjes t-shirts met hun opdruk zijn gaan dragen.

RUN DMC 2

Muziek en mode. Een soort van mix van twee werelden. Ik vind het wel wat. Wel vraag ik me af of die hippe meisjes weten wie Run DMC waren… 😉

Ciao,

Dido


Een reactie plaatsen

NIN

Dag iedereen,

Nijmegen is vandaag vol muziek. In het Goffertpark vindt Fortarock XL plaats, harde rock/metalmuziek met als headliner Iron Maiden. Een paar kilometer verder vindt Emporium plaats bij recreatieplas de Berendonck. Nu is de muziekstijl dance in allerlei vormen. Het is een flinke cultuurbotsing, maar mooi is dat de muziek centraal staat.

Ik ga naar geen van deze twee festivals. Mijn keuze viel deze week op twee concerten. Het eerste concert was van Nine Inch Nails in de Heineken Music Hall en het tweede concert was van Joseph Arthur in de Spiegelbar (Tivoli) in Utrecht. Muziek met verschillende bezoekersaantallen, respectievelijk 5.000 mensen en 150 mensen. Het kan verkeren als muzikant, maar ik heb me vermaakt 🙂

NIN

Als je me vraagt welke van de twee concerten het meeste indruk maakte dan is de keuze makkelijk. Nine Inch Nails. Voortreffelijk geluid en fantastisch licht! Nu.nl was het met mij eens. Lees de recensie maar. De lichtshow was zwaar, zwaar indrukwekkend, terwijl ik echt wel wat gewend ben. Twijfel je aan mijn woorden? 😉 Bekijk deze video maar eens en dan ben je het wel met mij eens. Nine Inch Nails zet opnieuw de standaard voor de rest om te volgen.

Fijn weekeinde!

Ciao,

Dido

 


Een reactie plaatsen

Byrd

Dag iedereen,

Byrd. Donald Byrd. Wie zeg je nu misschien? Nou, ik zeg je Donald Byrd! Byrd speelde met vele grootheden uit de jazz. Hij begon zijn carrière bij Art Blakey’s Jazz Messengers in de jaren 50. Hij speelde later met grootheden als John Coltrane, Sonny Rollins, Thelonious Monk en Herbie Hancock.

Hoe kom ik nou bij hem terecht? De laatste tijd koop ik weer veel cd’s #verslaving. Bij de Waaghals in Nijmegen verkopen ze ook tweedehands cd’s. Heerlijk in de bakken neuzen 🙂 Een paar weken geleden heb ik in mijn pauze op werk zijn plaat Fuego gekocht. Een heerlijke jazzplaat die ik vaag kende op mp3. Op cd ben ik de plaat gaan waarderen.

Fuego

Nu had ik afgelopen donderdag een borrel met mijn frisbeeclub in café De Hemel. Ik was te vroeg en welke winkel zit dichtbij het café in de buurt? Juist ja, de Waaghals. Ik weer neuzen in de bakken.

Tot mijn stomme verbazing kwam ik weer een plaat van Byrd tegen. Dit maal A New Perspective. Een album dat fantastisch is. Byrd mixt een gospelkoor met jazz en het resultaat is top! Plus een coole hoes 🙂

A New Perspective

Pas vandaag kwam ik er achter dat ik in een paar weken tijd twee albums van Byrd heb aangeschaft. Conclusie: ik ga me verder verdiepen in het werk van deze man.

Groeten,

Dido

P.S. De cd’s in Lille kostten €32,- 😉

 


3 reacties

Lille

Hoi iedereen,

Op dit moment verblijf ik voor een lang weekeinde in Lille, Frankrijk. Nu vraag je je misschien af wat Lille te maken heeft met muziek. Nou… Lille heeft een grote concertzaal, namelijk Le Zenith, waar grote namen uit de muziek spelen. Toch gaat deze blog niet over deze zaal. Lille en het kopen van cd’s, dat is waar deze blog over gaat. 🙂

Cd's

Gisteren en vandaag heb ik zeven cd’s gekocht (zie bovenstaande foto) bij de Auchan, de Fnac en de O’cd. Verschillende artisten en groepen, verschillende genres en verschillende momenten in tijd qua ‘release’.

Ik ben er heel blij mee. Nu heb ik nog meer muziek om te luisteren (ook straks in de auto op weg naar huis). Hoeveel hebben deze zeven cd’s mij gekost? Ik ben benieuwd naar jullie schatting. 🙂

Fijn weekeinde!

Au revoir,

Dido